PostHeaderIcon Rozliczenie dochodów - w Polsce czy w Wielkiej Brytanii?

Koniec roku podatkowego wiąże się ze spoczywającym na nas obowiązkiem rozliczenia się z uzyskanych dochodów oraz zapłatą ewentualnego podatku.

Wielu z nas mieszka i uzyskuje dochody z pracy bądź prowadzonej działalności gospodarczej wyłącznie w Wielkiej Brytanii, tutaj mieszka i tutaj ma swój ośrodek interesów życiowych. W takiej sytuacji nasze rozliczenie roczne (Self Assessment Tax Return) złożymy do urzędu w Wielkiej Brytanii.

Osoby osiągające dochody wyłącznie z umowy o pracę w Wielkiej Brytanii nie mają obowiązku składania rocznej deklaracji podatkowej, chyba że w ich indywidualnej sytuacji jest to korzystne np. ich dochody nie przekroczyły kwoty zwolnionej od opodatkowania i mogą odzyskać podatek pobrany przez płatnika (zakład pracy).

Jednocześnie wielu z nas jest w innej sytuacji, np.:

  • prowadzi działalność gospodarczą w Wielkiej Brytanii (tutaj zarejestrowana jest firma), uzyskując jednocześnie dochody w innym kraju (w tym przypadku w Polsce) i mając jednocześnie swój ośrodek interesów życiowych w Polsce,

  • pracuje lub prowadzi działalność gospodarczą w Wielkiej Brytanii, uzyskując jednocześnie dochody w Polsce, ale mieszkając i mając swój ośrodek interesów życiowych w Wielkiej Brytanii,

  • mieszka w Polsce, gdzie nie osiąga żadnych przychodów, ale jednocześnie prowadzi działalność gospodarczą w Wielkiej Brytanii,

  • prowadzi działalność gospodarczą w Wielkiej Brytanii, nie uzyskuje żadnych innych dochodów zagranicznych, ale swój ośrodek interesów życiowych ma w Polsce,

  • itp.

W takich sytuacjach, jak wymienione powyżej, musimy ustalić, w którym kraju ciąży na nas obowiązek podatkowy, gdzie musimy złożyć deklarację podatkową oraz uiścić ewentualny należny podatek.

Co musimy wziąć pod uwagę aby ustalić prawidłowo nasze zobowiązania?

W pierwszej kolejności należy ustalić naszą rezydenturę podatkową. Zastosowanie ma tutaj polsko-brytyjska umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Zgodnie z art. 4 wymienionej wyżej umowy „osoba (osoba fizyczna, spółka) mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w umawiającym się państwie” oznacza każdą osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo inne kryterium o podobnym charakterze.

Jeżeli osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu umawiających się Państwach, wówczas jej status określa się zgodnie z następującymi zasadami:

  • Osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Państwach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych).

  • Jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym zwykle przebywa.

  • Jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu umawiających się Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, którego jest obywatelem.

  • Jeżeli osoba jest obywatelem obydwu umawiających się Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy umawiających się Państw rozstrzygną tę sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.

Zyski przedsiębiorstwa (działalności gospodarczej) prowadzonego przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym z umawiających się Państw, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi w drugim umawiającym się Państwie działalność poprzez położony tam Zakład (w rozumieniu w/w umowy). Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej można je przypisać temu zakładowi.

Zakład oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa, a w szczególności:

  • siedzibę zarządu,

  • filię,

  • biuro,

  • fabrykę,

  • warsztat,

  • kopalnię, źródło ropy lub gazu, kamieniołom, albo każde inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych,

  • plac budowy, prace budowlane lub instalacyjne – tylko wtedy gdy trwają dłużej niż dwanaście miesięcy.

Zakład nie obejmuje:

  • użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub dostawy dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa,

  • utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub wydawania,

  • utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo,

  • utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w celu zbierania informacji dla przedsiębiorstwa,

  • utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa jakiejkolwiek innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym;

  • utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu łącznego prowadzenia którychkolwiek rodzajów działalności, o których mowa w punktach od a) do e) niniejszego ustępu, pod warunkiem jednak, że całkowita działalność tej placówki, wynikająca z takiego połączenia rodzajów działalności ma charakter przygotowawczy lub pomocniczy

Na podstawie Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

  • posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

  • przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym – nie muszą to być dni spędzone łącznie, należy zsumować dni z całego (polskiego) roku podatkowego.

Na ośrodek interesów życiowych składa: się rodzina, przyjaciele, życie kulturalne (czyli centrum interesów osobistych), a także zatrudnienie, działalność gospodarcza (czyli centrum interesów gospodarczych).

Spełnienie przynajmniej jednego z powyższych kryteriów, powoduje że jesteśmy rezydentami podatkowymi w Polsce.

Może się zdarzyć taka sytuacja, że jesteśmy jednocześnie rezydentami podatkowymi w obydwu krajach tzn. w Polsce i w Wielkiej Brytanii. Nabycie rezydencji podatkowej w jednym kraju nie powoduje automatycznie, że przestajemy być rezydentami podatkowymi w innym kraju.

Może to wynikać np. z posiadania Zakładu w innym kraju (co zostało wspomniane wcześniej), bądź z tego, że np. rok podatkowy w UK trwa od 6 kwietnia do 5 kwietnia roku następnego, a np. w Polsce rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym.

W takiej sytuacji, aby prawidłowo wykazać nasze dochody, zawsze musimy sięgać do umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, gdyż opodatkowani od naszych dochodów możemy być tylko w jednym kraju.

Zgodnie z przepisami prawa brytyjskiego aby ustalić czy jesteśmy rezydentem podatkowym w Wielkiej Brytanii - należy rozważyć wiele różnych czynników.

Jednym z nich jest przebywanie w Wielkiej Brytanii przez co najmniej 183 dni w roku podatkowym (uwzględniamy wszystkie dni, w których byliśmy w UK o północy).

Przykłady innych sytuacji:

  • jeśli przyjechaliśmy do Wielkiej Brytanii z zamiarem pozostania na stałe – stajemy się rezydentami podatkowymi z dniem przyjazdu,

  • jeśli przyjechaliśmy do Wielkiej Brytanii z zamiarem pozostawania tutaj przez co najmniej 3 lata – również stajemy się rezydentem podatkowym z dniem przyjazdu,

  • jeśli przyjechaliśmy do UK ale nie zamierzamy pozostać tutaj na stałe lub przynajmniej na 3 lata, ale będziemy przebywać w UK przez co najmniej 183 dni w roku podatkowym w ciągu przynajmniej dwóch lat (np. z zamiarem podjęcia pracy) – również stajemy się rezydentem podatkowym z dniem przyjazdu,

  • jeśli przyjeżdżamy do UK – jest to jednorazowa wizyta – i wyjeżdżamy przed upływem 183 dni w roku podatkowym – wówczas nie stajemy się rezydentem dla celów podatkowych w UK,

  • jeśli odwiedzamy UK spędzając tutaj przynajmniej 91 dni w roku podatkowym, przez okres czterech lat, wówczas stajemy się rezydentami podatkowymi począwszy od piątego roku (zakładając, że nadal kontynuujemy te wizyty).

Więcej informacji w jęz. angielskim dot. rezydentury w UK oraz konsekwencji podatkowych tutaj (plik pdf 337KB)

Podsumowując:

  1. Osoba, która nie posiada w Polsce swojego ośrodka interesów życiowych a także nie przebywa w kraju więcej niż 183 dni w roku podatkowym - nie jest uznawana za polskiego rezydenta dla celów podatkowych. W związku z tym nie musi rozliczać się w Polsce z dochodów uzyskanych w Wielkiej Brytanii.
    Dotyczy to również sytuacji, kiedy osoba ta prowadzi działalność gospodarczą (zarejestrowaną w UK), ma miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii i swój ośrodek interesów życiowych w Wielkiej Brytanii, ale jednocześnie dokonuje sprzedaży towarów/usług za granicą (w tym przypadku w Polsce) – wówczas rozlicza się tylko w Wielkiej Brytanii składając Self Assessment Tax Return.
    Wyjątkiem jest – kiedy posiada Zakład w Polsce (w rozumieniu w/w umowy), wówczas dochody przypisane temu Zakładowi podlegają opodatkowaniu również w Polsce.
    Self Assessment Tax Return składa się w następujących terminach:
    do 31 października - jeśli deklaracja jest w formie papierowej, czyli za rok podatkowy trwający od 6 kwietnia 2009 roku do 5 kwietnia 2010 roku termin upływa 31 października 2010 roku,
    do 31 stycznia – jeśli deklaracja składana jest on-line, czyli za rok podatkowy trwający od 6 kwietnia 2009 roku do 5 kwietnia 2010 roku termin upływa 31 stycznia 2011 roku.

  1. Osoba, która jest polskim rezydentem podatkowym (a co za tym idzie: podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce) jest zobowiązana do rozliczenia się z osiągniętych dochodów w Polsce – z zastosowaniem oczywiście przepisów umowy polsko – brytyjskiej o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Np. osoba prowadząca działalność gospodarczą (zarejestrowaną w Wielkiej Brytanii) w niektórych sytuacjach jest zobowiązana do złożenia deklaracji podatkowej w Polsce (składa PIT-36 + ewentualnie załączniki), jak również dochód z tej działalności wykazuje w UK składając Self Assessment Tax Return, przy czym:
    Zgodnie z umową polsko-brytyjską o unikaniu podwójnego opodatkowania zastosowanie ma tutaj metoda wyłączenia z progresją. Polega ona na tym, że państwo, w którym podatnik ma miejsce zamieszkania (czyli w tym przypadku Polska), wyłącza z opodatkowania te jego przychody, które zgodnie z umową mogą być opodatkowane w Państwie źródła (czyli w Wielkiej Brytanii) – dzięki temu dochód z działalności w UK jest zwolniony w Polsce z opodatkowania.
    Państwo miejsca zamieszkania podatnika (Polska) ma jednak prawo przy ustalaniu podatku od pozostałego jego dochodu zastosować stawkę podatkową, która byłaby zastosowana, gdyby dochody te nie były w kraju wyłączone spod opodatkowania.
    Jeśli w omawianym przypadku, oprócz wspomnianej działalności gospodarczej zarejestrowanej w Wielkiej Brytanii (lub mogłaby być to umowa o pracę w Wielkiej Brytanii), osoba nie osiąga żadnych pozostałych dochodów w Polsce podlegających opodatkowaniu w roku podatkowym, wówczas nie powstanie w Polsce obowiązek zapłaty podatku (podatek do zapłaty wyniósłby ‘zero’).

Reasumując, jeśli podatnik, będący polskim rezydentem, uzyskał dochody zarówno w Polsce, jak i w Wielkiej Brytanii, to powinien rozliczyć się z tych dochodów przy zastosowaniu metody unikania podwójnego opodatkowania (rozlicza się w Wielkiej Brytanii zgodnie z brytyjskim prawem podatkowym oraz składa deklarację podatkową w Polsce –przy czym podatek płaci tylko raz).

Jeśli podatnik, polski rezydent podatkowy, uzyskał jedynie dochody zagraniczne nie musi rozliczać się w Polsce, gdyż jego dochody są wyłączone w Polsce z opodatkowania.

Można spotkać się z informacją, że niektóre urzędy skarbowe w Polsce wymagają, w takiej sytuacji, składania tzw. PIT-ów zerowych. Wpisane byłyby tam dochody zagraniczne, bez wykazywania kwoty podatku do zapłaty. Celem tego jest uzyskanie informacji o dochodach zagranicznych Polaków, oraz możliwość opodatkowania ewentualnych dochodów z nieujawnionych źródeł (stawka 75%).

Warto również wspomnieć, że do dochodów podlegających opodatkowaniu zalicza się również odsetki od środków pieniężnych gromadzonych na zagranicznym koncie bankowym.

W związku z tym, podatnik będący polskim rezydentem podatkowym, ma obowiązek wykazania tych odsetek w rocznym zeznaniu podatkowym. Ma tutaj zastosowanie metoda unikania podwójnego opodatkowania zwana metodą zaliczenia. Polega ona na tym, że od podatku obliczonego według polskiej skali podatkowej, odejmuje się podatek zapłacony za granicą (lub pobrany za granicą np. przez bank lub inną instytucję finansową). Nie można odjąć jednak więcej niż do wysokości kwoty podatku obliczonego według polskiej stawki (obecnie 19%).

W związku z tym, że u przedsiębiorców odsetki są opodatkowane jako dochód z prowadzonej przez nich działalności gospodarczej – nie podlegają one ponownemu opodatkowaniu i nie muszą być wykazywane odrębnie.

Your rating: Nic Average: 4.7 (17 votes)

Logowanie

CAPTCHA
This question is for testing whether you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.